[36.] DAAU – Eight Definitions (2013)

Afbeelding

 

BandledenAdrian LenskiBuni LenskiFré MadouGeert BudtsHan StubbeHannes d’HoineJanek KowalskiRoel Van CampSimon Lenski

ProducerBoris Wilsdorf

LabelExcelsior Recordings

 

Die Anarchistische Abundunterhalting lieten ze zich aanvankelijk nog noemen. Maar omdat zelfs de tong van Jan Becaus hier wel eens op dubbelsloeg, werd dit DAAU.

DAAU bestaat inmiddels 20 jaar. Hun eerste plaat, voor de veiligheid noemen wij die ‘selftitled’, sloeg in als een bom. Vooral door de manier waarop een klassiek instrumentarium – viool, cello, klarinet en accordeon – werd gebruikt. Het klonk als rockmuziek, weliswaar met invloeden uit o.a. klassiek, jazz en zigeunermuziek. Maar het rockte: live werden we van onze sokken geblazen.

Intussen zijn we 6 platen verder. En op iedere nieuwe plaat kreeg je evolutie. Er werd met zang en andere ritmes geëxperimenteerd (‘We need new animals’). Elektronica kwam heel schuchter om de hoek gluren en werd later prominenter (‘Life transmissions’). Met wisselend succes. Ook joint ventures met hippe genres zoals hiphop, drum & bass of dub werden gesmeed. Die injecties gingen dikwijls eens richting bad trip. Maar we vonden het niettemin nog altijd getuigen van een gezonde experimenteerdrift. Ook de meer filmische kant van DAAU komt bovendrijven.  Maar de basis, de backone van wat hun muziek is, zoals die op hun eerste plaat werd voorgesteld, wordt nooit vergeten en schemert door op de ene plaat, of staat volledig in het voetlicht op de andere. En wat als een rode draad door hun discografie tot hiertoe loopt, is de zoektocht naar de verfijning van hun geluid. Door experiment maar ook door het uitbenen van de sound, het minimaliseren ervan. Less is soms more.

Ook de bezetting wisselt constant. De broers Lenski zijn intussen gastmuzikanten geworden in hun ‘eigen’ band. Piano, drums en bas werden toegevoegd. Maar enkel en alleen om het doel te dienen: de zoektocht naar het ultieme DAAU-geluid.

Deze 6de plaat lijkt de perfecte symbiose van de vorige platen te zijn. DAAU is hier op een punt beland waarop ze hun geluid nog verder hebben geperfectioneerd. Ook de stiltes zijn belangrijk geworden. Hun aanpak is stukken minimaler (check daarvoor alleen al de prachtige opener “1992”) en filmischer. En zo krijg je een plaat die bulkt van de sfeer. Het gebruik van elektronica zit er hier ook recht op (“Feniks”).

Met deze plaat nestelt DAAU zich in een rijtje groten zoals Bohren & Der Club of Gore (check “Osloer Strasse”) of The Killimanjaro Darkjazz Ensemble. En geloof ons maar, ze staan daar in heel goed gezelschap. Maar geheel verdiend want deze plaat zou wel eens onze favoriet kunnen worden.

Gepubliceerd op Cutting Edge

 

Te streamen via De Standaard.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: